thanks for following us !

Latest

Dumplings in Taitung.

fullsizeoutput_517

 

fullsizeoutput_544

 

dag 10 Guanshan-Jinlun (86 km-700hm)

De bazin van onze b&b was een echte hobbykok, ik ging het niet doen maar ik het toch niet laten om een foto te maken van wat ze ons voorschoteld bij het ontbijt. Vandaag kiezen we voor ons gemak, eerst 30 km quasi vlak parcours mét wind in de rug, we rijden 30km/u zonder haast te trappen. Het alternatief was meer de bergen in, langs de 197 maar de échte bergen moeten nog komen, de volgende dagen. Ook vandaag wisselen zon en wolken elkaar af. We fietsen langs een bananenplantage, de bananen zijn al ingepakt terwijl ze nog aan de boom/ struik hangen, we zien dit ook bij ananassen en sinaasappelen. Het fijne weet ik hier wel niet van. Net voor Taitung eten we de lekkerste dumplings, bij een eetstalletje waar je zonder op te letten zo voorbij rijd. Het verbaast ons elke dag hoe lekker je hier eet in de simpelste gelegenheden. Terwijl wij er op een plastieken tabouretje zaten te eten kwamen er veel locals een bake  dumplings afhalen, het was echt de spcialiteit van het huis blijkbaar. Wat dumplings zijn lees je hier….    https://www.smulweb.nl/blog/Smulweb/25833/gestoomde-dumplings

Op 10 km voor Jinlun, waar we straks slapen, drinken we nog een koffie. Er zitten twee jongens koffie te drinken die ons aanspreken en een foto willen nemen. Zij doen een rondrit in Taiwan met de scooter, met de fiets zouden ze het niet zien zitten zuchten ze. Eén van hen was al in Italie geweest, 10 jaar geleden, maar voorlopig ziet hij Europe niet meer zitten. Ik dacht dat hij ging zeggen, dat het te duur was, maar hij doelde op de terroristische aanslagen, dat was de reden waarom Europa een ‘no go’ zone geworden was. Hier kennen ze geen aanslagen, dus voor Aziaten is Europa ‘gevaarlijk’.

Het was niet de allermooiste rit vandaag omdat we nogal veel op de hoofdweg 9 fietssten. Officieel is dit de fietsroute rond het eiland, maar de alternatieve zijwegen zijn mooier, maar helaas niet overal beschikbaar.

 

 

 

 

dag 9 Ruisui-Guanshan (85 km – 760 hm)

Op 4 km van ons hotel bevind zich een interessante ‘landmark’, de kreeftskeerkring. In het engels heet dit ‘the tropic of cancer’. ( http://nl.wikisage.org/wiki/Kreeftskeerkring  )Het is onze eerste stop vandaag, bij aankomst zien we er de drie mannen uit Hong Kong terug, er is een ‘theebar’ waar we onze drinkbus vullen, een foto nemen. Van hieruit gaan we verder zuidwaarts over de 193. We blijven in de ‘East River Valley’ fietsen, het landschap is anders, wijdser, meer open, we zien veel rijstvelden. Er wordt volop geoogst de komende twee weken hoorden we onderweg vertellen. Na een 20 km stoppen we bij een grote groep fietsers. Ze zijn allemaal werkzaam bij een grote Amerikaanse/ Taiwanese softwarefirma, het is een soort teambuilding event. Ze hebben een volgauto, kortom alles erop en eraan, ze bieden ons eten en drinken aan en nemen foto’s van en met onze tandem. Die tandem is regelmatig een fotomagneet, wijzelf iets minder ;). De zon is minder actief dan gisteren, maar toch is het constant 27 graden, ideaal fietsweer. In Dongli, een klein dorpje, stoppen we bij een station voor een koffie aan een ‘cycling rest stop’. Leuke plaats met een iets te commerciele cafebazin, daar worden we echt ‘bij den bok’ gedaan zoals we bij ons zeggen, ze rekent ons 6 euro aan voor twee koffie’s, dat zijn Knokke prijzen. In Chisang, na 60 km eten we lekkere gebakken rijst met groenten voor nog geen 5 euro, drank inbegrepen, het is al 14 u ondertussen. Eens terug op pad rijden we voorbij aan een 7-Eleven, dat zijn winkeltjes/ koffiestops waar je werkelijk alles kan vinden, een mini GB-tje zeg maar. Er zijn er honderden in Azie, vorig jaar in Japan waren ze ook een dagelijkse tussenstop. Er zitten twee mannen op het terras iets te drinken. Ze hadden ons zien aankomen en hadden gegokt uit welk land we kwamen……De ene was een Zuid-Afrikaan die hier al 20 jaar woonde met zijn Taiwanese vrouw, de andere een Australische muzikant die op bezoek was. We schoven bij hen aan tafel en hadden een leuk gesprek. Hij toonde ons nog een mooie fietsweg naar Guanshan, het dorp waar we vanavond overnachten in een B&B. Het is na 16 u eer we aankomen, moe na alweer een mooie fietsdag. De dame stuurt ons ‘s avonds naar een goed restaurantje, Hakka Food, maar dat bleek gesloten toe we er aankwamen. De patron zat zelf te eten in zijn resto en had ons opgemerkt. Hij doet de deur open, ik leg hem uit dat we gestuurd werden en een beetje blablabla verkocht, hij zegt iets tegen zijn vrouw, in ‘t chinees natuurlijk, ‘wacht even’ zegt hij tegen ons. Hij komt even later terug, kom maar binnen zegt hij ;). Die hebben speciaal voor ons een super avondmaal klaargemaakt, dat we bleekscheten waren heeft zeker geholpen en de b&b waar we sliepen waren hun vrienden.  Hun zaak was pas vernieuwd, derde generatie, een gekende zaak hier in de streek. Hun engels was zeer summier, ik toon hem op mijn gsm waar Belgie lag. Hij kende Belgie niet direct, ik heb dan maar gezegd dat we tussen Londen en  Parijs wonen, die keken nogal…;)

 

 

 

 

Dag 8 Hualien-Ruisui (78 km – 830 hm)

Om 8.30 u zijn we al op weg, het is op moment licht bewolkt, straks meer zon en ongeveer 30 graden. Het duurt 10 km eer Hualien achter ons ligt. Voornamelijk op fietsstroken, rustig verkeer. We volgen hoofdzakelijk weg 193, dat is de fietsroute ‘ East River Scenic Byway’. Amper een paar honderd meter verder zien we dat er een ‘landslide’ geweest is, een ‘andverschuiving’. De borden die hier voor waarschuwen zullen we nog vaak zien vandaag, dat is hier geen uitzondering. Een kraanman is het puin aan het ruimen, we twijfelen even, maar klauteren toch over de nog droge aarde die de weg bedekt. De man maakt ons duidelijk dat er 4 zo’n plekken met landslides zijn verdeeld over de komende kilometers. Hij maakt een beweging waaruit we verstaan dat we zullen moeten klauteren met de fiets maar liever dat dan de drukkere alternatieve ‘weg 11’. De tweede en derde hoop verschoven aarde waar we overmoeten vallen nog mee. Ik ben wel met mijn schoenen in redelijk diepe modder gezakt, ik heb bruine ipv zwarte schoenen ondertussen. Onze banden zien eruit alsof we door een bad met Nutella gefietst zijn. De laatste landslide is een kanjer, zo’n berg hadden we niet verwacht maar terugkeren is geen optie. Ik neem de bagage van de fiets en draag die eerst naar de overkant. Net achter deze berg staan 3 mensen, ze houden een soort ritueel, ze verbranden papier, net zoals we eerder zagen in Taipei bij een van de tempels. Dit heeft zonder twijfel te maken met wat hier gebeurde, dat staat vast, maar wat het precies betekent weten we niet. Vanaf hier zijn de problemen letterlijk van de baan, we zien amper auto’s. Het is een prachtige fietsdag, door tropisch gebied, zeer dicht beboste omgeving, met sporadisch een dorpje en regelmatig rijstvelden en landbouwactiviteit. Het is consant bergop/ bergaf maar nooit echt lastig. Het asfalt ligt er perfect bij. In een van de dorpjes stoppen we bij een kleine winkel. We zien nog drie andere fietsers, die net als wij een drinkpauze houden. Ze komen uit Hong Kong en doen ook een rondrit in Taiwan, net zoals wij. Zij hebben een Giant fiets gehuurd en verbazen zich erover dat wij onze tandem helemaal vanuit Belgie meegebracht hebben. De bazin van het winkeltje is 85, en nog een echte ‘commercevrouw’, ze wil me de helft van haar frigo verkopen. Fier toont ze ons foto’s van toen ze jong(er) was, ze zag minstens 10 jaar jonger uit. Nog 20 km verder eten we in een klein eettentje, we hebben ondertussen 65 km op de teller. Voor 5 euro eten en drinken we met ons twee, eten en drinken is hier spotgoedkoop. Ruisui, het stadje waar we vandaag gaan overnachten nadert na 78 km. Twee kilometer voor het hotel staat een man met een hogedrukreiniger plastieken kuipen af te spuiten. Dit is precies wat we nodig hebben. Ik vraag in gebarentaal of we onze wielen mogen proper maken, hij knikt bevestigend , waardoor we met een blinkende fiets bij het hotel aankomen.

 

 

 

Dag 7 Hualien-TianXiang(Taroko kloof )-Hialien 96 km – 800 hm)

Vandaag fietsen we vanuit Hualien 20 km noordwaarts naar de Taroko kloof.

Taroko National Park

De Taroko Gorge is een kloof in het Taroko National Park. Het is de populairste attractie van Taiwan. De indrukwekkende marmeren kloof rijst op uit een rivierbedding. Taroko betekent: beeldschoon. Ook de Ching Shue klif aan de kust is echter meer dan de moeite waard. Verwacht een behoorlijke drukte. Maar wanneer je één van de wandelpaden inslaat, heb je het natuurschoon helemaal voor je alleen.

Taroko Gorge

Taroko Gorge hoort bij het gelijknamige nationale park. Het park ligt aan de oostkust van Taiwan en omvat een gebied van 92.000 hectaren.

Over een afstand van twintig kilometer gaat het landschap van zeeniveau over in het hoogste gebergte van het land. Die bergen zorgen voor een natuurlijke afscheiding tussen Taroko en de rest van het land.

Nationaal park

Taroko is één van de zeven nationale parken van Taiwan. Het nationale park is een thuis voor ruim 144 vogel-, dertig zoogdier-, 32 reptiel-, 250 vlinder- en achttien vissoorten.

Het park verwierf zijn titel in 1986. Het was een belangrijk gebaar van de regering. De economie van Taiwan groeide in die tijd razendsnel. Met de titel wilde de regering duidelijk maken dat ze ook nog aandacht had voor het milieu.

Het is een perfecte fietsdag, er is geen wolk te zien, om 9 u zijn we op weg via weg 193, eerst langs de zee, nadien slaan we landinwaarts af naar het begin van het Taroko national park. De fietsroutes staan goed aangeduid, er is meestal een strook voor fietsers en de auto’s nemen een ruime bocht wanneer ze ons voorbijgaan. Het is 30 graden maar niet drukkend vanwege de zee vlakbij. Een we aan de kloof beginnen gaat het zacht omhoog. Net zoals bij alle bezienswaardigheden zijn de tourbussen niet te tellen, ook veel motoren en scooters. Er zijn verschillende viewpoints en wandelpaden in en rond de kloof. We rijden geregeld door een tunnel, we waren hierop voorzien ( achterlicht en geel hesje ), we zijn in orde 😉 Het was misschien niet echt nodig want de tunnels zijn prima verlicht. We fietsen tot in TianXiang, daar zijn verschillende eetgelenheden. Hier hebben we 45 km, een mooi keerpunt. De weg gaat wel nog verder door,  helemaal naar een top van 3200 meter in Dayuling,  dat is nog 70 km verder. Vanuit Hualien tot op de top is een jaarlijks evenement voor fietsers, dat eind okober plaatsvind                                 ( http://www.taiwankom.org/en/ )

Tijdens de lunch worden we geregeld aangesproken over onze tandem. Mensen die ons tijdens de klim waren voorbijgereden en ons hadden herkend maakten spontaan een praatje. Dit is een opvallend verschil met de eerder gesloten Japanners van vorig jaar, die waren veel meer gereserveerd in tegenstelling tot de extraverte Taiwanezen. Na de middag dalen we terug af naar de kust, en fietsen langs een keienstrand terug naar Hualien. Veel volk hier maar nooit heel druk, de fietsvoorzieningen zijn opnieuw opvallend. Bij ons kunnen ze hier echt iets van leren. Daar het zondag is en dus pannenkoekendag probeer ik google maps ‘best pancake in Hualien’, wie weet. En ‘t wil lukken, ik kom uit bij Jany, een Nederlandse vrouw die hier al 6 jaar woont en sinds 3 jaar een soort tea-room heeft ( https://www.facebook.com/Famousdutch/?ref=hl ) Het zijn echt heerlijke pannenkoeken. Jany heeft een leuke babbel er nog bovenop. Ze gaf ons een goeie tip voor  vanavond, uit eten gaan op de ‘Dongdamen night market’.

( https://www.tripadvisor.nl/Attraction_Review-g13806634-d9712800-Reviews-Hualien_Dongdamen_Tourist_Night_Market-Hualien_City_Hualien.html )

Het aanbod eten welke je hier voorgeschoteld krijgt is niet te doen. We kregen een kaartje mee van Jany van een eetstalletje welke zij goed kent. We hebben er onder andere ‘vliegvis’ gegeten, ik verzin dit niet 😉

 

 

dag 6 Jiufen – Hualien ( 180 km – enkel 5 km met de fiets ! )

De dag begon zoals hij gisteren eindigde, met veel regen, helaas geen motregen. Ik schat dat na 5 km een paar goudvissen kunnen overleven in onze schoenen. Maar Doris is zoals altijd zeer positief, eerst ontbijten en dan zien we wel. Het onbijt was letterlijk zo vettig, dat was echt niet te vreten. Het verbaasde ons niet echt, na de ontvangst gisteren en de rest van het hotel, Fawlty Towers bestaat hier duidelijk ook, enkel Manuel was zelf op verlof….. We schuiven het vettig bordje proper aan de kant. Er was niemand anders in de overgezellige ontbijtruimte, het wegschenken was geen optie. Ik maak de dame duidelijk dat we een taxi willen naar Su’ao, dat was normaal de bestemming van de dag, om daar dan de ferry te nemen naar Hualien. De weg van Su’ao naar Hualien wordt namelijk afgeraden per fiets las ik op verschillende site’s en blogs, wegens te veel druk verkeer en teveel donkere tunnels. De taxi was er vrij snel, het was een break, hier kon onze tandem nooit in, tenzij wat demonteerwerk. Ik haal de beide wielen en de vork eruit, en in de gietende regen probeerden we het tandemframe in de taxi te wringen. Er was achterin nog net plaats voor Doris en de fietstassen. Om 8u30 waren we op weg, het water valt met  bakken uit de hemel. Na 90 km komen we aan bij de haven van Su’ao. Snel de tandem in elkaar gezet en op naar de (te) verlaten ticketbalie, waar ik niet echt goed nieuws te horen kreeg. Er vaart 1 boot per dag naar Hualien, en dat is om 10 u, hij was net weg. Ik vraag aan een modern uitziende man of hij ons de weg naar het station kan tonen, dat blijkt 5 km hier vandaan te zijn. Er zijn meerdere treinen per dag naar Hualien, dus dat zal wel lukken hoop ik. Op weg naar het station staan we aan het stoplicht naast een verkiezingsbijeenkomst, er zijn verkiezingen op komst hoorden we eergisteren van Alex. Enkele van die mensen stoppen ons een vlagje in de hand om ‘mee te doen’. We hebben ondertussen echt honger maar besluiten eerst toch onze treinkaartjes te kopen….;) . Ik zet de tandem vrijwillig ‘uit het zicht’ van de ticketverkoper, zodat hij niet ziet dat we een tandem bijhebben. Ik bestel 2 kaartjes en zeg fijntjes dat we ook een fiets willen meenem. “Mag ik die fiets eens zien” vraagt hij. Ik voel de bui al hangen, eens hij de tandem ziet schud hij het hoofd en haalt er een collega bij, het haalt allemaal niet veel uit, ik zie enkel twee hoofden schudden. Ze vragen of ik de fiets kan in twee vouwen, op mijn beurt schud ik ook het hoofd. Ze zijn wel heel vriendelijk maar er is niets aan de doen, hij stelt nog voor de tandem apart op te sturen met de trein, dan is hij morgen om 8 u in Hualien, ik schud nog iets duidelijker dat dit geen optie is. Er komt ons een man helpen die eerder aan de haven de weg getoond had, hij was ons achterna gereden om te checken of we niet verloren gefietst waren. Ik leg hem uit dat de trein ‘te klein’ is voor onze tandem, en zeg hem dat we toch de boot zullen moeten nemen, morgenvroeg dan. Hij belt voor ons naar de ferrydienst, en wat blijkt, die boot ferry vaart niet uit op zondag…..nu zijn we goed gesjost. De trein nemen gaat niet en de boot vaart niet en fietsen is te gevaarlijk……blijft enkel over, opnieuw de taxi in. Voor het station staan er drie. Ik leg uit waar we naartoe willen, en dat mijn tandem écht in die taxi kan. Ik moet hen overtuigen want ze zijn zeker dat hij ‘te lang’ is. Ik haal de tandem na 5 km fietsen (!)  opnieuw uit elkaar en 30 minuten later zijn we op weg, deze keer met een vrouw achter het stuur, ze spreekt geen woord Engels. Enkel app’s-gewijs kunnen we wat converseren. Onderweg zoek ik een hotel in Hualien en laat haar het adres zien op mijn telefoon, leve het internet. Om 14u30 zijn we in hotel Kadda, een fietsvriendelijk hotel dan nog, echt een aanrader. We hebben echt wel HONGER ondertussen, ontbijt en middageten hadden al even uitgesteld. Hier regent het niet en morgen wordt er zelfs zon voorspeld, dus alsnog een mooi einde…..

 

Ontbijtbom !

fullsizeoutput_288

 

De locale politiekers zijn aan ‘t speechen…

fullsizeoutput_113

 

‘t Zijn de groen denken we…..

fullsizeoutput_10f

 

Hier gaan we nog vanuit met de trein te kunnen afzakken naar Hualien.

fullsizeoutput_28a

 

Taiwan spant zich wel echt in voor fietsers.

fullsizeoutput_28e

 

Voor de tweede keer vandaag gaat de tandem uit elkaar vandaag.

fullsizeoutput_29b

 

Awel, straks linksaf en dan altijd rechtdoor…..

fullsizeoutput_270

 

fullsizeoutput_286

 

Woorden zijn overbodig………

fullsizeoutput_29f

dag 5 Taipei – Jiufen (75 km – 970 hm)

Vandaag beginnen we er aan, onze tour door Taiwan. Voor we de de stad echt uitfietsen, stoppen we bij één van de vele kraamen waar een oud vrouwtje ons een ‘snack’ klaarmaakt,  een Taiwanese sportreep zeg maar. Gisteren leerde Alex ons dit, het blijft lekker warm in een plastiek zakje, we hebben er meermaals van gegeten vandaag. Er zit oa een ei en varkensvlees is, en nog wat kruiden…..het ziet er niet uit, maar het smaakt wel lekker.

‘Singing in the rain’ was vandaag toepasselijk geweest, maar veel gezongen hebben we niet. Het begon nochtans redelijk goed, een beetje bewolkt en veel minder warm dan gisteren. Gedurende meer dan 20 km fietsen fietsen we langs rivieren de hoodstad uit, de infrastructuur voor fietsers is echt ongelooflijk, 500 km aangelegde fietspaden in Taipei. Niet zomaar wat witte verf op de grond, echt tweevaks fietspaden van 1 meter breed. Zelfs voor scooters onder de 250 cc, zijn er aparte ‘brommerpaden’. Onze eerste referentiepunt is de ‘Taipei Zoo’, van hier gaan de ‘106’ op richting Jiufen. Al een tijdje voelden we motregen, maar snel werd het échte regen. Gelukkig is het ongeveer 18 graden. Veel is er niet te zien, door de dichte mist. Een gezellige koffiestop zit er niet in, we zijn nat tot op ons ‘vel’. Enkel kort na de middag moeten we echt iets eten. In een klein dorpje schreeuwen twee vrouwtjes ons vanuit hun eettentje toe dat ze hebben wat we zoeken….;) In het Chinees klinkf dat ‘t zelfde als bij ons. Ze maken ons een kommetje rijst met varkensvlees, misschien was het omdat we honger hadden maar het was weeral lekker…. Varkensvlees is hier nog meer dan kip hét van hét, van bij het ontbijt tot het avondeten. Ook veel  vis uiteraard, de zee is nooit veraf. We hebben heel wat geklommen vandaag, wat niet erg was, dat was warmer dan afdalen. Volledig doorweekt komen we in Jiufen aan, tussen een file van autobussen, het is hier supertoeristisch. Het hotel heet Arabic Nights, waar ze die naam vandaan hebben is me een raadsel, geen spatje gezelligheid, en direct de rekenmachine met de prijs onder mijn nog natte neus. Gelukkig ruime kamers en een warm bad. Fiets mag wel in de inkomhal slapen. Als we iets willen vragen moet ik dat eerst in het Engels inspreken op hun ‘smartfeun ‘, die vertaalt dat dan naar het Chinees. Het werkt wonderwel goed 😉 In Jiufen ‘old street’ wemelt het van den Chinese toeristen, we eten in het eerste het beste wat we vinden, het regent nog steeds.

 

Vertek bij het hotel in Taipei.

fullsizeoutput_102

 

Eerst ons eten gaan bestellen.

fullsizeoutput_f2

 

fullsizeoutput_f0

 

 

Uitrijden van de stad…..

fullsizeoutput_f3

 

Fotoshoot  Kipling langs de rivier.

fullsizeoutput_f8

 

Middagstop.

fullsizeoutput_f4

 

Zie madam, dat moet ge nemen, dat is heel lekker…….

fullsizeoutput_f9

 

DSC05257

 

fullsizeoutput_fb

 

fullsizeoutput_fe

 

 

dag 4 Een dagje ‘taipeibiketours.com’

De beste manier om een grote stad te ontdekken is met een gids én op de fiets. Net zoals in elke grote wereldstad waren er ook hier verschillende mogelijkheden. Een paar weken geleden koos ik voor http://www.taipeibiketours.com , en boekte een ‘all-day-tour’. Wat we onder andere bezochten staat hier https://www.taipeibiketours.com/all-day-tour . Om 9 hebben we afspraak met onze gids Alex, een 27 jarige Amerikaan uit Texas, die studeert in Taipei. Rondgeleid worden door een Amerikaan in Taipei is niet echt een nadeel, vooral wat de taal betreft. Een Taiwanees die goed verstaanbaar engels praat kom je niet elke dag tegen hebben we al ondervonden. De eerste stop was bij een ontbijttentje, dat stond zo in de beschrijving van de tocht, maar we waren dat een beetje vergeten 😉 . Resultaat was dat we niet veel plaats meer over hadden boven de gordel.

Het werd een privétocht, we waren enkel met ons twee. In Taipei wonen ongeveer 2,5 miljoen mensen, niet echt een heel grote stad naar Aziatische normen. In gans Taiwan ongeveer 25 miljoen, waarvan twee derde langs de westkust leeft. Die kant willen we vermijden, wij gaan vanaf morgen zuid-oostwaarts. Het was een broeierige vochtige dag, heter dan normaal wist hij te vertellen. Stilstaan in de zon was niet echt een goed idee. Om 16 u namen we afscheid aan ons hotel, 7 u door Taipei gefietst, een aanrader !

Dit indrukwekkende bouwwerk, omgeven door traditionele Chinese tuinen en nationale cultuurcentra, is opgericht ter ere van een van de belangrijkste leiders van de 20e eeuw.

Het oogverblindende Chiang Kai-shek-monument is gewijd aan de militair en politiek leider die van 1950 tot 1975 als president aan het hoofd stond van de Chinees-nationalistische regering. Ontdek de geschiedenis van Chiang Kai-shek en China in de 20e eeuw door middel van foto’s, tekeningen en de verbluffende architectuur van het bouwwerk.

Het elegante bouwwerk ligt midden in een park van 25 hectare groot met vele wandelpaden en is gemaakt met wit marmer en blauwe dakpannen tegen een rode achtergrond. Deze drie kleuren vertegenwoordigen de nationale vlag en de beginselen van vrijheid, broederschap en gelijkheid. Elk van de 89 treden die je beklimt op weg naar het museum staat voor een jaar in het leven van Chiang Kai-shek. Binnen kun je historische militaire voorwerpen, medailles en uniformen bewonderen. De Chinese karakters op de muren vertegenwoordigen de politieke waarden van Chiang Kai-shek: ethiek, democratie en wetenschap. 

Verbaas je over de lange, kogelvrije Cadillacs waarin Chiang Kai-shek rondreed. In de grote zaal staat het meest indrukwekkende voorwerp: een groot bronzen beeld van Chiang Kai-shek, gezeten op een troon, plechtig bewaakt door soldaten. Als je hier op het hele uur bent, kun je de indrukwekkende ceremonie van de aflossing van de wacht bekijken. 

Rondom het gebouw kun je ontspannen in de mooiste tuinen en hofjes van Taipei. Luister naar de watervallen en wandel door traditionele Chinese tuinen over rijk versierde bruggen. Breng een bezoek aan de Yunhan- en Guanghua-vijver, waarvan de namen staan voor het herstel van China. Maak een wandeling over het plein, langs de enorme gebouwen van de Nationale Opera en het Nationale Concertgebouw. Kijk op je gemak rond in de kunstzalen, bibliotheken, winkels en restaurants. In het weekend kun je genieten van exposities en muziekvoorstellingen in de open lucht of een kaartje kopen voor het concertgebouw om een muziek-, dans- of theatervoorstelling of een ander cultureel evenement van hoog niveau bij te wonen.

Trek een hele dag uit om je volledig te kunnen verdiepen in de culturele en politieke geschiedenis van Taiwan. Het Chiang Kai-shek-monument is dagelijks geopend en is eenvoudig te bereiken met een stadsbus of de metro naar Memorial Hall Station.

 

 

 

Een hoogtepunt in Taipei, het Chiang Kai-shek Memorial Hall, veel mist vandaag.

fullsizeoutput_b8

 

fullsizeoutput_ba

 

fullsizeoutput_bb

 

DSC05204

 

 

fullsizeoutput_bd

 

Deze soldaten zijn geen poppen, ze doen enkel alsof.

fullsizeoutput_be

 

 

Je zou van minder scheel beginnen zien……

fullsizeoutput_c0

 

Dit is thee, geen snoepjes…..

fullsizeoutput_92

 

 

Lunch op de bank, met onze gids Alex.

fullsizeoutput_81

 

Belgische speculoos (!) bij de koffie in het Rapha cafe.

fullsizeoutput_73

 

 

De 101 Tower, het world trade center van Taipei.

fullsizeoutput_6f

 

Een ritueel bij een tempel. ( In Belgie was er ooit een politieker die dit ook deed, met euro’s……)

fullsizeoutput_68

 

Waar zijn die tandjes….?

fullsizeoutput_65

 

The Grand hotel telt 490 kamers.

fullsizeoutput_5d

 

Dag 3 Taipei op ons ‘eigen’….. (52 Km, zonder bergen)

Telkens hetzelfde ritueel op de eerste dag, de tandem klaarmaken voor ‘gebruik’. Ondanks de ontelbare keren ik de tandem al in en uit elkaar haalde, is er toch altijd een beetje stress mee gemoeid…..Er zal toch niets stukgegaan zijn tijdens de vlucht zijn denk ik te vaak. Maar nee, ook deze keer alles ok , en ik  niets vergeten thuis 😉   Ik monteer hem aan de receptie, die gasten kijken raar op wanneer ze zo’n lange velo zien….. De eerste tocht die we op Taiwanese bodem doen, is een vlakke rit naar Tamsui, een buitenwijk van Taipei. Gans de tijd fietsen we langs een brede rivier met de naam Tamsui, die uitmond in de zee. Volledig bewijzerd fietspad, ze doen hier echt hun best. In het dorp Tamsui drinken we een veel te grote koffie bij Starbucks, ook hier zijn zo’n koffieketens al neergestreken. Alles tafeltjes zijn volzet, we schuiven aan bij een koppel Nederlanders, die verder weinig van zeg zijn. Onze benen voelen niet echt goed, de lange reis speelt zeker een rol. ‘s Middags eten we een iets te vettige hap, we hadden teveel honger om verder te zoeken. We komen een koppel op de koersfiets tegen, ik vraag de weg, maar hij spreekt geen woord Engels, toch verstaan we min of meer wat hij wil zeggen…. ‘s Avonds gaan we naar een restaurant waar heel veel volk aan de receptie staat, te veel om goed te zijn. Een jonge Taiwanese komt me vragen of ik reserveerd heb, niet dus….maar ik zeg toch ja, omdat ze ons anders gaat terugsturen ben ik zeker. Ik zeg dat ik gisteren gebeld had, onder de naam ‘Lie”, i am mister Lie mompel ik in niet te goed Engels. Ze begint te zoeken op haar overvolle lijst, roept haar collega erbij, samen vinden ze ons ook niet natuurlijk….we moeten even gaan zitten en vijf minuten later heeft ze’t kunnen oplossen, mét excuses voor de vergissing….;)  Doris begon al te zweten, maar ‘t is wel gelukt. Dit trukje heet vanaf nu een ‘Taiwanese reservatie’.

 

 

Onze middaglunch.

fullsizeoutput_4c

 

 

fullsizeoutput_4f

 

Hier zijn we dus.

fullsizeoutput_41

 

Net voor Tamsui, Taiwanese schoonheid met hier en daar een kraantje….

fullsizeoutput_2c

 

De Tamsui rivier.

fullsizeoutput_2e

 

Toiletten langs Tamsui, de fiets kan gewoon mee binnen……

fullsizeoutput_3f

 

Kennismaking met gelijkgezinden……zij geen woord Engels, wij geen woord Chinees..;)

fullsizeoutput_33

Taiwan dag 1 & 2 Brussel-Dubai-Taipei

Maandag 5 nov 10u30 zijn we in Zaventem, we staan als eerste in de rij bij Emirates om in te checken. Bij het zien van onze twee fietsdozen, draait de check-in dame met haar ogen waarna ze een diepe zucht de luchthaven inblaast. Toevallig zag ik dit en  ik kon het niet laten te vragen waarom ze zuchtte, was het omdat het maandagochtend was …? Is wist wel dat het onze ‘doosjes’ waren die haar ergerden….Ze gaf toe dat die dozen wel wat meer werk meebrengen voor haar, gelukkig ging ze niet onmiddelijk in staking. Over 3 extra kilo’s die we meebrachten zucht ze gelukkig niet. Alles verloopt vlot, ik sta enkele minuten later met de dozen aan de ‘oversized luggage’ balie, waar een vriedendelijke madam de barcode’s scant, onze dozen zien we hopelijk pas terug in Taiwan, als alles goed gaat. Goed op tijd vertrekken we richting Dubai, een kleine 7 uur vliegen. Dan 4 uur wachten en nog eens een kleine 8 u tot in Taipei, waar we rond 16 u landen, samen met 600 (!) andere passagiers zacht landen, geen klein vliegerjte dus. Na de paspoortcontrole zien we onze dozen al staan bij band 3. Net als in Japan kunnen we ook hier een ‘wifi bakje’ huren, voor 1 euro per dag zijn constant en overal online. Bij het verlaten van de luchthaven staat er een Taiwanese vrouw met een ruime camionette ons op te wachten en 45 minuten later zijn we in hotel Amba. Hier is het dinsdag 6 nov omstreeks 17 u. Voor onze ‘interne computer’ is het 6 u eerders, dus 11 u in de voormiddag, we zijn 24 onderweg geweest waarvan we 15 u in de lucht hingen. Na de incheck vinden we in een gezellig straatje een origineel visrestaurant. Bij de ingang aan de straatlkant liggen vele soorten rauwe vis onder een laag ijsblokjes, daar moeten we uit kiezen, nadien binnen ergens plaatsnemenat en alles komt systematisch aan tafel, zonder echg goed te weten hoe het zal klaargemaakt zijn, we zijn de enige gasten met grote ronde ogen ;).

 

fullsizeoutput_f

 

 

 

 

Mooi Pajottenland !

Ontroerend én vooral inspirerend !

Image

fullsizeoutput_11f9

Dag 12 Beverley – Beverley (50 km – 420 hm)

Onze laatste dag op Britse bodem vandaag. Om 18.30 u varen we naar de heimat. Rest ons nog een halve dag, misschien toch nog een fietstochtje maken 😄. We breien een ritje aan elkaar van een kleine 50 km en eindigen op de marktplein van Beverley. De staalblauwe hemel is volledig wolkenvrij, dat hadden we hier nog niet meegemaakt…..

image_55138819380605

Dag 11 Filey – Beverley ( 97 km – 630 hm )

Vanochtend fietsen we onder een stralende zon en met een strakke rugwind terug naar Beverley, waar we onze tour door noord Engeland vorige week startte. Het zal geen al te zware trip worden vandaag, amper 600 hm en net geen 100 km,  dat is ‘vrij vlak’. In Bridlington, een mooi kustplaatsje de eerste koffiestop, het is warm, zolang we uit de wind kunnen blijven tenminste. De meeste mensen die we zien hebben dezelfde haarkleur als ikzelf, de rest is wellicht geverfd. Veel jonge mensen zien we niet, die zijn gaan werken vermoed ik. Vanaf hier fietsen we (opnieuw) door het natuurpark, de Yorkshire Wolds ( http://www.visithullandeastyorkshire.com/yorkshire-wolds/ ). Niet hét mooiste park van deze trip, vinden wij, maar zeker de moeite. Opmerkelijk veel minder schapen hier 😉   Via Driffield, waar we op een bankje het lekkerste broodje gerookte hesp eten, zakken we zachtjesaan zuidwaarts tot in Beverley, de stad waar we deze tocht eindigen, met een koffie in het zonnetje…..

 

Bridlington van in de verte…..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Yorkshire Wolds.

 

 

Soms waren de poortjes niet voorzien om er met de tandem vlot te passeren.

 

 

 

……en moest ik een ‘trukske’ uithalen !

 

 

 

Wolken zijn mooier dan geen wolken…..!

 

 

We zijn bijna ‘rond’…..

 

Dag 10 Stokesley-Filey (104 km- 1250 hm)

Lichte motregen wanneer we wegfietsen rond 9 u. Er werd 50% kans op regen voorspeld, dus ‘t kon alle kanten uit. Al snel volgen we opnieuw W2W ( Walney to Whitby coast to coast route), die ons door de North York Moors loods, één van de 15 nationale parken in the UK, wat ons betreft zowat de mooiste streek die we al verkend hebben de afgelopen dagen. ( park http://www.northyorkmoors.org.uk/ ) . De regen heeft gelukkig geen zin vandaag, al is de zon ook niet echt in form. We zijn op alles voorzien want de lente en herfst zien we dagelijks passeren. De rustige landwegen zijn bezaaid met pittige klimmetjes, 20 % omhoog is hier de normaalste zaak. Na 50 km zijn we in Whitby, waarvan we wisten dat het een prachtig kustplekje was. Het krioelt hier van de toeristen, dat is de eerste keer sinds we hier zijn, dat we zoveel mensen bij elkaar zien. Naast de oude abdij boven op de top heeft graaf Dracula hier ook een verleden. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Whitby_(Engeland) )

Vanaf hier volgen we een oude spoorweglijn, die deel uitmaakt van het nationale fietsnetwerk, meestal gaat deze route over onverhard, onze fietsbanden zijn erop voorzien. Het is al bijna 19 u eer we Filey bereiken, even zoeken naar het Abbot’s Leigh guesthouse waar we vandaag logeren bij een vriendelijke dame….

 

Eerste koffiestop na 25 km in Danby.

IMG_9771.jpg

 

The North York Moors, prachtige streek.

DSC05015

 

 

DSC04992

 

 

DSC04999

 

 

DSC05018

 

Hek nr 36.

DSC05010

 

DSC05019

 

DSC05042

 

 

DSC05034

 

Haven van Whitby.

DSC05046

 

DSC05050

 

DSC05051

 

Uit Whitby wegfietsen was niet te doen…..

DSC05055

 

Op weg naar Filey, we fietsen de kust zuidwaarts af.

DSC05064

 

 

DSC05068

 

 

DSC05070

 

Aankomst in Filey.

DSC05073

 

Filey, we komen aan na 104 km.

DSC05076

 

 

dag 9 Wylam -Stokesley (144 km-1000 hm)

De fietsdag van vandaag is de langste van deze vakantie, 144 km. De “Inn” waar we logeren geeft pas ontbijt vanaf 8u30, dat vinden we te laat en we besluiten om 7u30 weg te fietsen en onderweg iets te zoeken. Na 15 km de Tyne rivier te volgen komen we aan in Newcastle. Eer we het goed beseffen zijn we er door en hebben nog niet ontbeten, een misverstandje, Doris dacht er nog meer Newcastle kwam…… We eten een broodje met ei en tomaat bij in een arbeidersdorpje even verder, maar dit bleek achteraf niet de juiste keuze te zijn. Net zoals gisteren fietsen we nog verder oostwaarts en na 40 km, bij het plaatsje South Shields  zien we opnieuw de zee, de noordzee. Een paar foto’s bij een mooie vuurtoren we zakken zuidwaarts richting Whitburn waar we eindelijk lekker ontbijten. Ik eet elke dag havermout, hier heet dat porridge. Doris houd het bij eitjes, en vind het spijtig dat de Engelsen geen kaas eten ‘s ochtends. Nog zuiderlijker moeten de door Sunderland, een vrij grote stad, het duurt lang eer we erdoor zijn, ondanks dat we constant op fietspaden rijden. Vanaf hier gaat vooral langs een oude spoorweglijn, dikwijls geen asfalt, gelukkig regent het niet. Door vele rustige afgelegen slaapdorpjes fietsen is tof, het nadeel is wel dat er weinig eet en/of drankgelegenheden open zijn. De laatste 50 km vinden we haast niets, enkel op 10 voor de ‘finish’ van vandaag is er een grote boerderij met een winkel/cafeetje, hier kunnen we met een ‘homemade’ scone onze hongerklop vermijden. Nog 12 km te gaan, we fietsen nog door een paar pittoreske dorpjes vooraleer we in het al even ‘cosy’ Stokesley aankomen.

 

Newcastle upon Tyne.

DSC04950

 

DSC04958

 

 

Klein vissersdorpje net buiten Newcastle.

DSC04959

 

De noordzee nabij Whitburn.

DSC04967

 

DSC04971

 

In the UK heeft iédereen een tattoo !

DSC04938

 

Langs een van de vele rustige fietspaden….

DSC04973

 

Het spel met de bal leeft hier ook.

DSC04976

 

Oud kerkje nabij Darlington.

DSC04981

dag 8 Wheteral – Wylam ( 90 km-1100 hm)

Het ziet er ok uit voor vandaag, 5% regenkans en wind in de rug. We fietsen gans de dag in oostelijke richting, terug naar de andere kant van het land. Gans de tijd blijven we net onder de Schotse grens, langs een werelderfgoed van formaat, Hadrian’s Wall.

Wat is Hadrian’s Wall ?

Hadrian’s Wall is een 135 kilometer lange muur die zich uitstrekt tussen de ene kust van Engeland (Bowness-on-Solway) en de andere kust van Engeland (Wallsend). Zo kan je dus van kust naar kust wandelen en/of fietsen, een bijzondere ervaring. De muur werd omstreeks 120 na Chr gebouwd door Keizer Hadrianus, om de grenzen van het gebied Brittania en het Romeinse Rijk af te bakenen. Onderweg trekt 2000 jaar geschiedenis aan je voorbij. Vandaag de dag staat Hadrian’s Wall dan ook als beschermd monument op de UNESCO Werelderfgoedlijst.   ( https://nl.wikipedia.org/wiki/Muur_van_Hadrianus )

Dat de wind in ons voordeel blaast is een geschenkje uit de bewolkte hemel. Na de middag is er zon er terug, het is opnieuw prachtig fietsen langs de bewegwijzerde Hardrians Wall route, welke deel uitmaakt van de ‘NCN’  het national-cycle-network  ( https://www.sustrans.org.uk/ncn/map/national-cycle-network )

Onderweg wanen we ons in een aflevering van ‘de mol’. Bij een houten poortje duurt het vrij lang eer we het open krijgen, tot opeens van Doris haren Britse pond valt ;).  Iets verder een spooroverweg  waar je zelf maar moet zorgen dat te trein niet over je tenen rijdt, ‘stoppen, kijken en luisteren’ staat er op het bordje. Al bij al leggen we de 90 km van vandaag vrij snel af, ondanks het opnieuw vele klimwerk,  we zijn ruim op tijd voor de eerste match van de Rode Duivels.

We logeren in Wylam, een klein dorpje met ongeveer 2000 inwoners. ‘s Avonds eten we in de local pub, terwijl Engeland speelt tegen Tunesie. Hierdoor hangt er een leuke sfeer maar het wordt er vrij stil wanner Tunesie 1-1 gelijkmaakt. Doris eet een typisch Brits gerecht, kip met ‘haggis’, heel lekker zegt ze maar ik heb gisteren geleerd van David welke de ingrediënten zijn, waardoor mijn goesting direct over was.  (  https://nl.wikipedia.org/wiki/Haggis )    Ik hou het bij fish&chips, een andere Britse klassieker. ( https://nl.wikipedia.org/wiki/Fish_and_chips )

 

Vertrek uit Wetheral, via de trap.

DSC04903

 

 

DSC04905

 

DSC04908

 

Het poortje uit ‘de mol’.

DSC04930

 

Hadrian’s wall. ( voor Doris, achter haar is een ‘gewoon’ muurtje)

DSC04915

 

De spoorwegovergang.

DSC04940

 

Onze slaapplaats in Wylam.

DSC04943