thanks for following us !

Gran Canaria stage 2011

Gran Canaria dag 7

Laatste, niet echt lange fietstocht vandaag, de tandem moet terug de doos in straks. De klim naar San Bartolomé is het doel van vandaag. Ongeveer 28 km klimmen, met onderweg een korte afdaling. Wellicht de warmste dag van onze fietsweek, we zien 23 to 28 graden op de thermometer.
Net voor we boven zijn, slaan we rechtsaf naar Santa Lucia, waar we iets drinken, in’t gezelschap van een Tsjech uit Pilzn. Van hieruit nog een paar korte klimmetjes om nadien in dalende lijn naar beneden richting kust te fietsen. In El Doctoral komen we op de drukke kustweg, om van daaruit met meestal rugwind naar Maspalomas te fietsen.
Maar 85 km vandaag, met net geen 1500 hm’s, een rustige afsluiter van een mooie trainingsweek.


We fietsen in totaal 618 km met ongeveer 12.2500 hm’s.
Gran Canaria is een super bestemming voor wie graag bergop fietst. Alle wegen leiden naar het midden van het eiland, dat op 1900 meter ligt.
De kustweg rond het eiland, is contant glooiend, haast nooit vlak.
90 % van het asfalt is perfect te noemen en van de auto’s heb je niet veel last, fietsers worden aanvaard in het verkeer. In deze periode van het jaar best de allerhoogste wegjes niet opzoeken zonder warme winter/regenkledij in de achterzak.

detail rit 7 (San Bartolomé – Santa Lucia , 85 km , 1470 hm’s)


Gran Canaria dag 6

We rijden 10 km westwaarts, en gaan de drukkere kustweg rechtsaf,  richting Soria.
De top ligt 22 km verderop, dit is één van de meest populaire fietsroutes hier in het zuiden, we merken aan het aantal wielertoeristen die ons (meestal) voorbij rijden. De klimsnelheid die we met onze tandem ontwikkelen ligt beduidend lager, dan de snelheid die de doorsnee toerist hier uit zijn of haar benen schud. Onze “trekking banden” en ons 5 kg wegende tas  achterop de drager zullen hier wel mee verantwoordelijk voor zijn, maar dan nog……omhoog rijden met een tandem is nu eenmaal letterlijk “zwaarder”.
De eerste km’s zijn vals plat, geleidelijk word het steiler. Op 5 km van de top staat een
bord dat aangeeft dat het vanaf hier menens word.
Vanaf hier weinig of geen recuperatiestroken, met maximale percentages tot 14,6 %.
Na onze 23 % ervaring van twee dagen geleden, valt dit best mee.
Net voor we aan het stuwmeer komen, nemen we een wegje links omhoog, richting San Bartolomé. Dit is een verbindingsstuk van ongeveer 5 km, zeer slecht wegdek, welke we kennen van gisteren, we reden hier toen naar beneden, wat veel minder leuk was, door de vele kiezelsteentjes en het slechte asfalt.
We halen bij momenten amper 5 km per uur, wat veel zegt over het stijginspercentage.
Nadien handschoenen en regenjack aan, we dalen nu 9 km richting Mogan. Prachtige afdaling, veel korte haarspeldbochten op nieuw asfalt. Ook op deze klim zijn de fietsers niet te tellen. Zeer veel Duitsers, Zwitsers en Scandinaven….


Wanneer we terug op de hoofdweg rond het eiland komen, nemen we rechts, naar Aldea de San Nicolas toe, eerst een klim, gevolgd door een korte afdaling, dan terug klimmen. Op de top keren we terug, om van hieruit langs de kustweg  naar Maspalomas terug te fietsen.
Ons eerste plan om langs het binnenland  San Bartolomé) naar Maspalomas te fietsen hebben we laten varen, daar we boven de 1500 meter zouden fietsen dan, en dat is ons eerdere deze week al eens zuur opgebroken, te veel kans op regen en kou.

detail rit 6 (Soria – Moran  102 km , 2150 hm’s)


Gran Canaria dag 5

Vandaag improviseren we zelf een ritje, na de bijna vriestemperaturen van gisteren gaan we wijselijk niet boven de 1500 meter fietsen. Het is 20 graden, ideaal fietsweer. Langs de kustweg rijden we 30 km westwaarts tot Puerto de Mogan.

 

Daar nemen we rechts  en klimmen we geleidelijk gedurende 9 km. Even voorbij Casas Blanca Vistillas kort rechts omhoog, volgen we de GC200, een prachtige klim die we kennen van een rit eerder deze week. Op het fonkelnieuw asfalt, slingert de weg tussen de naaldbomen, soms palmbomen. Na terug 9 km een splitsing, we zijn nu in het Nationaal park Rural del Nublo, we nemen rechts richting Soria, een kronkelweg, wel geen perfect asfalt, nog even klimmen en na 4 km terug op de grotere weg, die ons na 2 km bij de stuwdam in Soria brengt.

detail rit 4 ( Mogan – Soria  90 km , 1580 hm’s)

 

 


Gran Canaria dag 4

De tochten die we hier gans de week doen, zijn er die we “gejat” hebben van een Nederlander die hier in 2010 ook een weekje komen fietsen is. Het verslagje van de rit die we vandaag deden neem ik gedeeltelijk  over van hem, al moet ik hier en daar aanpassen, wij hebben verschrikkelijk slecht weer vandaag.

De eerste 30 kilometer volgen we de kustweg rond het eiland,  naar het oosten. Erg fijn fietsen is het niet op deze drukke vierbaansweg, die soms nog behoorlijk op en neer golft. Na een klein half uurtje is er een aansluiting op de snelweg. Hierna wordt het tweebaans en minder druk. Er rijd ons een groepje Zwitserse wielertoeristen voorbij, we kunnen aanpikken, dit meer dan 10 km lang…een cadeau bij deze stormachtige kopwind. Voorbij Juan Grande volgt een stuk gemeen vals-plat omhoog tot El Doctoral. Als we de chaotische drukke tweelingplaatsen El Doctoral en Vecindario eindelijk achter ons hebben liggen, komt de voet van de beklimming naar de Pico erg dichtbij. We passeren nog wat dorpen en dan zijn we in Carrizal, wat even ten zuiden van het vliegveld ligt.

In Carrizal slaan we linksaf. De weg begint te stijgen, de klim naar de Pico de las Nieves is begonnen. De bijna 28 km lang klim bestaat uit een aantal delen. Het begint met een lange rechte straat door het drukke Carrizal en, even verderop, Ingenio. Hier van in het begin al stukken die tot 16% omhoog gaan. Bij het verlaten van dit dorp maakt de weg een paar flinke slingers om vervolgens tegen de berghelling op te kruipen. Het terrein is erg open, de wind heeft er vrij spel. De begroeiing bestaat uit lage struiken met af en toe een cactus of een palmboom. Na een haarspeldbocht volgt een pasje waar we een mooi uitzicht hebben op de kust. We hebben bijna 10 kilometer geklommen, zitten inmiddels op 600 meter, en het zwaarste deel van de klim staat op het punt van beginnen. Als we het dorpje Pasadilla gepasseerd zijn breekt de hel los.  Op mijn Garmin lees ik stijgingspercentages tot 23 %, met een steilste halve kilometer van gemiddeld 16.5%! De wind blaast enorm hard, en schuin op kop, afzien is het enige juiste woord. Af en toe vlakt het even af, om daarna weer genadeloos steil omhoog te gaan. Bij Cazadores komt het smalle weggetje op de grote weg uit.  We moeten  linksaf richting de top, maar gaan eerst iets drinken in een locale bar. Onze kledij is kletsnat, van de regen én het zweet. Na 15 minuten zijn we terug op weg, ondertussen is het beginnen  regenen. Vanaf nu is het minder steil. Hoewel, even verderop gaat het nog een lange strook met +10% omhoog! Dan, voor de afwisseling, een korte afdaling.  We fietsen door een bos met naaldbomen en  het gaat  meteen weer steil omhoog. Een paar kilometer verderop is de afslag naar de top. Over slecht wegdek leggen we het laatste stukje af. Op het hoogste punt van het eiland zijn we nu, helaas we door de hevinge mist amper 50 meter voor ons uit. Het regent nog harder ondertussen en de thermometer geeft nog  amper 2 graden aan. We zijn nu op net geen 1900 meter boven de zeespiegel. Beneden aan de kust was het nog 20 graden. gelukkig hebben we onze overschoenen, regenjack en handschoenen mee. Hoewel dit niet echt volstaat. Echte winterkledlij is wat hier nodig hebben. Na een paar uur klimmen komt er een eind aan deze verschrikking. De afdaling naar Bartolomé is een cadeau en toch niet, we gaan wel veel sneller, maar het is nog kouder .

We zakker 700 meter en weg is de mist, in de verte zien we zon. Bij dit weer is alles boven de 1500 meter geen pretje. Dit is een les voor de rest van de week.

Per 100 meter dalen is het ongeveer 1 graad warmer. We stoppen niet meer en rijden in één ruk door naar Maspalomas.

detail  rit 4  (Carrizal – Pico de las Nieves 106 km, 2580 hm’s)

Een uitdagende tocht was het, het rotweer gans boven was een extra beproeving.


trainingsweek Gran Canaria

details rit 1  ( Ayagaures   35 km, 534 hm )


Net aangekomen in het hotel, via de Radio 1 site het WK cyclo cross gevolgd, de live stream van Sporza werkt niet….

Eigenlijk is het via de radio ook wel leuk.

Nadat we Stybar als winnaar over de streep horen rijden monteren we de  tandem.

Een uurtje later staan we klaar om te vertrekken. Bij het inklikken van onze eerste voet, begint het te regenen…..;)….pfftt

We doen maar een korte “testrit” van 35 km. Klein colletje vlak buiten Maspalomas.

De tandem doet het perfect….!

Snel terug, amper 500 hoogtemeters, maar genoeg voor de eerste dag.

details rit 2  (Fataga – Santa Lucía – Temisas  95 km, 1700 hm )

Even voor 10 u zijn we op weg, veel wind uit het oosten, veel wolken en een matig zonnetje.

Na de eerste klim die we in de zon kunnen oprijden, komen donkere wolken opzetten, en het blijft er niet bij, we krijgen al snel een paar emmers over ons, de temperatuur zakt tot 8 graden. Onze schoenen zijn mini vijvertjes, enkel de vissen ontbreken.

Naarmate de kust terug in zicht komt, stijgt de temperatuur opnieuw en krijgen we tussen de wolken door de zon te zien.

Opvallend hoe groen de bergen hier zijn, hier moét de laatste tijd veel regen gevallen zijn….

Laatste 20 km wind in de rug langs een drukke kustweg.


dubbele slangenbeet……fout van hond !

Een mooie rit naar Pays des Colinnes. Zonnig, 5 graden, alles perfect…..

In Pollare, langs de Dender loopt een vrouw met een hond, mijn ogen iets te veel op de hond gericht en een dikke steen niet gezien.

Met de twee wielen erover, gelukkig vertikaal gebleven, 50 meter verder zeg ik nog ” al goed da we genen platten band hebben”….;)

Nog 50 meter verder, twéé platte banden, dubbele snake-bite heet dit.

Er zijn grotere problemen in deze wereld denk je al snel……maar als je maar 1 reserveband mee hebt is dat kleine probleem al iets groter……….maar toch positief blijven, ik heb plakgerief bij…!

Snel, snel want we gaan te laat zijn voor het BK cyclocross…..

Eén band maken, terwijl de lijm droogt de andere vervangen….strak plan…..alleen de lijm is compleet opgedoogt, beenhard, dus toch een beetje een groot probleem.

We staan daar schoon met énen band te weinig……..60 seconden later zijn we alweer positief, er rijd een wielertoerist langs, die ook gehaast is, “t BK niewaar…

Hij verkooopt ons een binnenbandje en vijf minuten later zijn we weg….om 14u55 thuis, net op tijd om Sven Nijs ze’n off day mee te maken.