thanks for following us !

Uncategorized

Dag 12 Beverley – Beverley (50 km – 420 hm)

Onze laatste dag op Britse bodem vandaag. Om 18.30 u varen we naar de heimat. Rest ons nog een halve dag, misschien toch nog een fietstochtje maken ūüėĄ. We breien een ritje aan elkaar van een kleine 50 km en eindigen op de marktplein van Beverley. De staalblauwe hemel is volledig wolkenvrij, dat hadden we hier nog niet meegemaakt…..


Dag 11 Filey – Beverley ( 97 km – 630 hm )

Vanochtend fietsen we onder een stralende zon en met een strakke rugwind terug naar Beverley, waar we onze tour door noord Engeland vorige week startte. Het zal geen al te zware trip worden vandaag, amper 600 hm en net geen 100 km,¬† dat is ‘vrij vlak’. In Bridlington, een mooi kustplaatsje de eerste koffiestop, het is warm, zolang we uit de wind kunnen blijven tenminste. De meeste mensen die we zien hebben dezelfde haarkleur als ikzelf, de rest is wellicht geverfd. Veel jonge mensen zien we niet, die zijn gaan werken vermoed ik. Vanaf hier fietsen we (opnieuw) door het natuurpark, de Yorkshire Wolds (¬†http://www.visithullandeastyorkshire.com/yorkshire-wolds/ ). Niet h√©t mooiste park van deze trip, vinden wij, maar zeker de moeite. Opmerkelijk veel minder schapen hier ūüėČ ¬† Via Driffield, waar we op een bankje het lekkerste broodje gerookte hesp eten, zakken we zachtjesaan zuidwaarts tot in Beverley, de stad waar we deze tocht eindigen, met een koffie in het zonnetje…..

 

Bridlington van in de verte…..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Yorkshire Wolds.

 

 

Soms waren de poortjes niet voorzien om er met de tandem vlot te passeren.

 

 

 

……en moest ik een ‘trukske’ uithalen !

 

 

 

Wolken zijn mooier dan geen wolken…..!

 

 

We zijn bijna ‘rond’…..

 


Dag 10 Stokesley-Filey (104 km- 1250 hm)

Lichte motregen wanneer we wegfietsen rond 9 u. Er werd 50% kans op regen voorspeld, dus ‘t kon alle kanten uit. Al snel volgen we opnieuw W2W ( Walney to Whitby coast to coast route), die ons door de North York Moors loods, √©√©n van de 15 nationale parken in the UK, wat ons betreft zowat de mooiste streek die we al verkend hebben de afgelopen dagen. ( park¬†http://www.northyorkmoors.org.uk/ ) . De regen heeft gelukkig geen zin vandaag, al is de zon ook niet echt in form. We zijn op alles voorzien want de lente en herfst zien we dagelijks passeren. De rustige landwegen zijn bezaaid met pittige klimmetjes, 20 % omhoog is hier de normaalste zaak. Na 50 km zijn we in Whitby, waarvan we wisten dat het een prachtig kustplekje was.¬†Het krioelt hier van de toeristen, dat is de eerste keer sinds we hier zijn, dat we zoveel mensen bij elkaar zien. Naast de oude abdij boven op de top heeft graaf Dracula hier ook een verleden. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Whitby_(Engeland) )

Vanaf hier volgen we een oude spoorweglijn, die deel uitmaakt van het nationale fietsnetwerk, meestal gaat deze route over onverhard, onze fietsbanden zijn erop voorzien. Het is al bijna 19 u eer we Filey bereiken, even zoeken naar het Abbot’s Leigh guesthouse waar we vandaag logeren bij een vriendelijke dame….

 

Eerste koffiestop na 25 km in Danby.

IMG_9771.jpg

 

The North York Moors, prachtige streek.

DSC05015

 

 

DSC04992

 

 

DSC04999

 

 

DSC05018

 

Hek nr 36.

DSC05010

 

DSC05019

 

DSC05042

 

 

DSC05034

 

Haven van Whitby.

DSC05046

 

DSC05050

 

DSC05051

 

Uit Whitby wegfietsen was niet te doen…..

DSC05055

 

Op weg naar Filey, we fietsen de kust zuidwaarts af.

DSC05064

 

 

DSC05068

 

 

DSC05070

 

Aankomst in Filey.

DSC05073

 

Filey, we komen aan na 104 km.

DSC05076

 

 


dag 9 Wylam -Stokesley (144 km-1000 hm)

De fietsdag van vandaag is de langste van deze vakantie, 144 km. De “Inn” waar we logeren geeft pas ontbijt vanaf 8u30, dat vinden we te laat en we besluiten om 7u30 weg te fietsen en onderweg iets te zoeken. Na 15 km de Tyne rivier te volgen komen we aan in Newcastle. Eer we het goed beseffen zijn we er door en hebben nog niet ontbeten, een misverstandje, Doris dacht er nog meer Newcastle kwam…… We eten een broodje met ei en tomaat bij in een arbeidersdorpje even verder, maar dit bleek achteraf niet de juiste keuze te zijn. Net zoals gisteren fietsen we nog verder oostwaarts en na 40 km, bij het plaatsje¬†South Shields¬† zien we opnieuw de zee, de noordzee. Een paar foto’s bij een mooie vuurtoren we zakken zuidwaarts richting Whitburn waar we eindelijk lekker ontbijten. Ik eet elke dag havermout, hier heet dat porridge. Doris houd het bij eitjes, en vind het spijtig dat de Engelsen geen kaas eten ‘s ochtends. Nog zuiderlijker moeten de door Sunderland, een vrij grote stad, het duurt lang eer we erdoor zijn, ondanks dat we constant op fietspaden rijden. Vanaf hier gaat vooral langs een oude spoorweglijn, dikwijls geen asfalt, gelukkig regent het niet. Door vele rustige afgelegen slaapdorpjes fietsen is tof, het nadeel is wel dat er weinig eet en/of drankgelegenheden open zijn. De laatste 50 km vinden we haast niets, enkel op 10 voor de ‘finish’ van vandaag is er een grote boerderij¬†met een winkel/cafeetje, hier kunnen we met een ‘homemade’ scone onze hongerklop vermijden. Nog 12 km te gaan, we fietsen nog door een paar pittoreske dorpjes vooraleer we in het al even ‘cosy’ Stokesley aankomen.

 

Newcastle upon Tyne.

DSC04950

 

DSC04958

 

 

Klein vissersdorpje net buiten Newcastle.

DSC04959

 

De noordzee nabij Whitburn.

DSC04967

 

DSC04971

 

In the UK heeft iédereen een tattoo !

DSC04938

 

Langs een van de vele rustige fietspaden….

DSC04973

 

Het spel met de bal leeft hier ook.

DSC04976

 

Oud kerkje nabij Darlington.

DSC04981


dag 8 Wheteral – Wylam ( 90 km-1100 hm)

Het ziet er ok uit voor vandaag, 5% regenkans en wind in de rug. We fietsen gans de dag in oostelijke richting, terug naar de andere kant van het land. Gans de tijd blijven we net onder de Schotse grens, langs een werelderfgoed van formaat, Hadrian’s Wall.

Wat is Hadrian’s Wall ?

Hadrian’s Wall¬†is een 135 kilometer lange muur die zich uitstrekt tussen de ene kust van Engeland (Bowness-on-Solway) en de andere kust van Engeland (Wallsend). Zo kan je dus van¬†kust naar kust wandelen en/of fietsen, een bijzondere ervaring. De muur werd omstreeks 120 na Chr gebouwd door Keizer Hadrianus, om de grenzen van het gebied Brittania en het Romeinse Rijk af te bakenen. Onderweg trekt 2000 jaar geschiedenis aan je voorbij. Vandaag de dag staat Hadrian’s Wall dan ook als beschermd monument op de UNESCO Werelderfgoedlijst.¬† ¬†( https://nl.wikipedia.org/wiki/Muur_van_Hadrianus )

Dat de wind in ons voordeel blaast is een geschenkje uit de bewolkte hemel. Na de middag is er zon er terug, het is opnieuw prachtig fietsen langs de bewegwijzerde Hardrians Wall route, welke deel uitmaakt van de ‘NCN’¬† het national-cycle-network¬† (¬†https://www.sustrans.org.uk/ncn/map/national-cycle-network¬†)

Onderweg wanen we ons in een aflevering van ‘de mol’. Bij een houten poortje duurt het vrij lang eer we het open krijgen, tot opeens van Doris haren Britse pond valt ;).¬† Iets verder een spooroverweg¬† waar je zelf maar moet zorgen dat te trein niet over je tenen rijdt, ‘stoppen, kijken en luisteren’ staat er op het bordje. Al bij al leggen we de 90 km van vandaag vrij snel af, ondanks het opnieuw vele klimwerk,¬† we zijn ruim op tijd voor de eerste match van de Rode Duivels.

We logeren in Wylam, een klein dorpje met ongeveer 2000 inwoners. ‘s Avonds eten we in de local pub, terwijl Engeland speelt tegen Tunesie. Hierdoor hangt er een leuke sfeer maar het wordt er vrij stil wanner Tunesie 1-1 gelijkmaakt. Doris eet een typisch Brits gerecht, kip met ‘haggis’, heel lekker zegt ze maar ik heb gisteren geleerd van David welke de¬†ingredi√ęnten zijn, waardoor mijn goesting direct over was.¬† (¬† https://nl.wikipedia.org/wiki/Haggis )¬† ¬† Ik hou het bij fish&chips, een andere Britse klassieker. (¬†https://nl.wikipedia.org/wiki/Fish_and_chips )

 

Vertrek uit Wetheral, via de trap.

DSC04903

 

 

DSC04905

 

DSC04908

 

Het poortje uit ‘de mol’.

DSC04930

 

Hadrian’s wall. ( voor Doris, achter haar is een ‘gewoon’ muurtje)

DSC04915

 

De spoorwegovergang.

DSC04940

 

Onze slaapplaats in Wylam.

DSC04943

 

 

 

 

 

 


1 bolleke vanille was genoeg


Dag 7 Rondje Schotland met David Rice ( 108 km – 920 hm )

Om 9u30 met David vertrokken richting Langholm, net over de Schotse grens. Geen regen vandaag, wel veel wolken. Mocht het er bord ‘ welkom in Schotland’ niet gestaan hebben, we zouden het nooit geweten hebben, het landschap is nagenoeg hetzelfde. Het parcours was glooiend met een paar kuitenbijters, een beetje wat we hier ondertussen al gewend zijn. Net over de grens een koffie met scone, en na 60 km Schotse soep met brood en een ‘krem gelas’. David had een ritje van ongeveer 80 km gepland maar hij had zich vergist, het waren er 108, beetje misrekend ūüėȬ† Al bij al een mooie, doch sombere dag.

Onze locale gids, David Rice.

Een paar bollen vanille konden we wel gebruiken.


dag 6 Silloth – Wetheral ( 63 km – 290 hm )

‘Ja joenges’, een dagske om snel te vergeten vandaag. Toen we in Silloth wegfietsten regende het lichtjes, maar dat duurde niet lang, vrij snel nadien viel het water met bakken uit de hemel. De enige keer dat we stopten was om een koeienhek te openen. Drie keer ‘sjans’ wel 1; rugwind¬† 2; geen bergen 3; amper 64 km, dus rustdag ūüėČ

Na 35 km hadden we geluk, in een kleine parochiezaal was er gratis koffie en cake, voor een goed doel mochten eten en drinken ‘all we want’, nadien volstond¬† een kleine¬† donatie ūüėČ . Toen we Carlisle naderden kon ik de route inkorten met 8 km, we eindigden met 64 km ipv 72, toen we om 13.30 bij het hotel aankwamen. Gelukkig was onze bagage er al, geen vierkante cm huidoppervlak was nog droog ! De tandem mocht ik parkeren in het ‘chauffagekot’, de zadels zullen droog zijn morgen.¬† In de namiddag scheen de zon natuurlijk opnieuw, zoals gewoonlijk.

We ontmoeten vanavond onze kameraad David Rice, die we leerden kennen tijdens een fietsreis in Bhutan, 3 jaar geleden en later ook nog eens samen mee fietsten in Vietnam. Hij komt ons oppikken om 19 u, we gaan samen met zijn vriendin en ouders uit eten bij de beste Italiaan in Carlisle, de historische stad waar hij woont.

 

 

Vertrek bij het hotel in Silloth, regenkledij aan !

DSC04888

 

 

DSC04891

 

Carlisle, onze bestemming, net onder Schotse grens.

Schermafbeelding 2018-06-17 om 00.22.37

 

Doris vind dat mijn regenbroek een hoog ‘man bijt hond’ gehalte heeft…..een uitlachbroek dus….maar ik heb wel een droge broek !

DSC04896

 

David en Laura en zijn moeder en vader erbij ( 76 en 81 jaar ). Zijn pa rijd nog met een oldtimer Lotus Elise !

IMG_9743

 

 

 


Dag 5 Ravenglass – Silloth ( 100 km – 880 hm )

Wanneer we wegfietsen uit Ravenglass zijn de wolken baas, dat blijft zo de ganse voormiddag. We volgen we de ‘Hadrians cycleway’. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Hadrian%27s_Cycleway ) Onze route loopt ook deels door het Lake District, dikwijls langs oude spoorlijnen. Het is opnieuw heel rustig fietsen, weinig of geen auto’s. In Egremont, na 25 km een koffiestop, al is het zoeken naar een toffe plaats. We zien er Little Britain in ‘t echt. We stoppen regelmatig om onze regenjas aan te trekken en zelfs aan te houden, bij momenten is het amper 8¬įC. In Cockermouth, na 60 km zoeken en vinden we een bakkerijtje. Na een eerder flauwe hap zijn we terug op weg, het iets warmer ondertussen, de zon is er zoals meestal pas in de namiddag. We dalen af uit het Lake District en komen terug aan bij de zee, in Maryport. De kustdorpen zijn niet te vergelijken met wat wij gewend zijn. Ze zijn dikwijls klein, niet toeristisch en eerder verlaten. Kan ook niet anders met een paar duizend (!) km Britse kustlijn, wij in Belgie hebben 60 km kust. Onze eindbestemming vandaag is Silloth, een kustdorpje met 3000 inwoners. Het adres waar we slapen worden was vroeger een sjiek hotel met hoge plafonds, maar nu een mooie b&b. Onze tandem mogen we parkeren in het buro van de eigenaars, hij kan er niet nog bij. Normaal gaan fietsen de kelder in zegt de eigenaar maar de tandem is iets te lang…….

 

Vertrek uit Ravenglass.

DSC04859

 

Een brugje dat niet veel vertrouwen geeft…..

DSC04864

 

Ravenglass vanuit een andere hoek.

DSC04868

 

 

We fietsen dikwijls langs de zee op kleine zanderige wegjes.

DSC04876

 

 

Het Lake district met veel wolken bedekt.

DSC04880

 

Maryport.

DSC04881

 

Silloth, onze eindbestemming van vandaag.

Schermafbeelding 2018-06-15 om 21.57.44

 


dag 4 Kirby Londsdale – Ravenglass ( 107 km – 1850 hm )

Vanochtend regende het lichtjes, niet zo erg maar de wind, die was eerder stormachtig. Een verassing was het niet, we hoorden het gisteravond al, van local’s die naast ons zaten bij de plaatselijke Italiaan. Het is hier de afgelopen weken al uitzonderlijk mooi weer geweest, een beetje zoals de maand mei bij ons ook uitzonderlijk was. Maar zegden ze, hier in Yorkshire regent het normaal veel, om niet te zeggen heel veel…!

We raakten met hen aan de praat door de hond die hen vergezelgde, een border collie. Letterlijk i√©dereen die passeerde aan hun tafeltje werd aangetrokken door die hond. Britten zijn stapelgek op honden, nog veel meer dan bij ons. Er zijn er die vanop verlof een kaartje sturen naar hondlief……wordt gezegd. We zien dagelijks veel honden met aan het eind van de leiband een bewonderaar. Ik vermoed dat de dierenasielen hier eerder leeg dan wel volzet zijn.

Zonder het te beseffen reden we vandaag de koninginnenrit van deze trip. In de beschrijving stond wel dat er veel ‘up and down’ ging gefietst worden, maar door de strakke wind (tot 70km/u werd voorspeld) en geregeld een regendouche voor de middag haalden we amper 16km/u vandaag. We zijn ondertussen al in een ander nationaal park beland, het Lake District (http://www.lakedistrict.gov.uk/). De routes is heel rustig, we zijn dikwijls ver weg van de bewoonde wereld, enkel hier en daar een boerderij of een klein dorpje. Elke gelegenheid die zich voordoet om iets de drinken/ eten mogen we niet laten passeren. Ondertussen zijn we aan de andere kant van het land, aan de Ierse zee. Het begint te regenen wanneer we Grange over Sands binnenrijden. Aan een pittoreske bakker met aanpalend caf√©/ resto eten we een ouderwetse boterham met hesp. Honger is misschien wel de beste saus maar ook zonder honger was dit zeer lekker geweest. De route die we ondertussen volgen heet ‘W2W’ ( Walney to Whitby),¬† een van de gekende ‘coast to coast’¬†routes.

De typische stenen muurtjes waar we al alle dagen tussenfietsen, bestaan al van in de 16 eeuw (!). Ze werden gebouwd om de weilanden af te bakenen, te verdelen zeg maar, √©n die staan hier al honderden jaren zonder om te vallen! In lagere gebieden gebruiken ze meer de klassieke hagen, hogerop zie je vooral de stenen muurtjes. Waar precies die stenen vandaag komen weten we (nog) niet. De hagen hebben ons vandaag dikwijls geholpen, om ons te beschermen tegen de wind. De kleine wegjes langswaar we meestal fietsen zijn bij momenten wel een beetje gevaarlijk,¬† net door de hagen of muurtjes ontnemen ze het zicht in de honderden/ duizenden bochtjes. Nooit eerder meer kronkelend gefietst dan hier, wel veel plezanter dat altijd rechtdoor, gewoon wakker blijven is de boodschap, want fluisterde mijn grootvader Omer met ooit in de oren ‘ wau dagge ga komt, kan een ander euk kommen !’

Na 85 km moeten we nog twee heuvels over. De eerste begint met een stukje van 25% ! Alles wat nu nog komt is peanuts ;). De twee klim is eerder lang, soms zweten we ons te pletter, 2 km verder zijn de wolken baas en is het opeens koud. Het is een waarheid al geen ander dat je hier alle seizoenen op 1 dag kan zien passeren.  Het al voorbij 18 u voorbij eer we de zee zien in Ravenglass, de zon was nog overuren aan het kloppen, ideaal voor de laatste foto van de dag.

 

IMG_9725

 

Net voor we vertrekken in Kingby Londsdale.

DSC04819

 

 

DSC04821

 

DSC04826

 

Schuilen en eten in Grange over Sands.

DSC04832

 

 

DSC04838

 

We hebben véél van deze poortjes geopend vandaag.

DSC04842

 

DSC04846

 

Van dit bord werden we niet ‘happy’.

DSC04850

 

 

Wegversperring net voor het einde.

DSC04851

 

Aangekomen in Ravenglass, aan de Ierse zee.

DSC04852


dag 3 Pateley Bridge – Kirkby Londsdale ( 84 km – 1440 hm )

Geen tijd om op te warmen vanmorgen, na 500 meter  beginnen we direct aan een steile én lange klim van 4 km, de Greenhow Hill. (https://cyclinguphill.com/greenhow-hill/ )

De dame van het Willow guest house lacht wanneer ze weet dat we met de tandem die richting uitgaan. Gaat nooit lukken met ‘dat’ (de tandem) zegt ze met een grijns. Ik zeg ‘yes we can’ ! ‘t Was wel ‘sjikken’ maar we zijn al andere bergjes opgereden ‘zulle’ madam. In de voorbije¬† maand mei is de ‘Tour of Yorkshire’ hier ook langsgereden, de geel geschilderde fietsen hangen nog decoratief her en der aan de gevels. We fietsen grotendeels door het Yorkshire Dales national park,¬† .(http://www.yorkshiredales.org.uk/)

Het is nooit vlak vandaag, constant gaan we omhoog en¬†na 40 km hebben we al bijna 800 hm. We lunchen in Settle, we ontmoeten er een Brits duo op een elektrische tandem van het Franse merk ‘Moustache’, nog nooit van gehoord, maar da’s nog niet voor ons vinden we. Ze waren aan een tocht van meer dan 2500 km bezig, gans Engeland door, van noord naar zuid.

Hier in Settle kunnen we kiezen, nog een extra lus van 18 km of ‘afsnijden’. We halen amper 15 km/u vandaag, door al dat klimwerk en de strakke kopwind, we laten de lus voor wat ze is en kiezen de kortere afstand vandaag, al is dat relatief. We komen met vermoeide benen aan na 84 km aan in Kirkby Londsdale, het is 17 u.

 

DSC04795

 

Boven op de top.

DSC04794

 

 

DSC04798

 

Koffiestop in Burnsall.

DSC04801

 

Romantisch….?

DSC04800

 

Niet te kort ?

DSC04806

 

 

DSC04810

 

Net voor het binnenrijden van Settle.

DSC04811

 

Een ‘Moustache’ tussen zijn benen en een moustache onder de neus.

DSC04814


dag 2 Pocklington – Pateley Bridge (108 km – 625 hm)

We volgen vanaf nu een gans tijd ‘ The way of the roses ‘ route. (http://wayoftheroses.info) Dat is, naar verluid een van de mooiste ‘coast to coast’ route’s in Groot Britannie. De eerste 75 km zijn quasi vlak en heel pittoresk. Na 25 km fietsen we door de stad York, met zijn imposante kathedraal. Veel toeristen, waaronder verschillende groepjes Aziaten, die opvallen door hun dwangmatig fotografisch gedrag….

Het is bewolkt met af en toe wat zon, die laatste zal later op de dag meer tevoorschijn komen. We volgen de Ouse rivier en fietsen kronkelend¬† door het mooie Engelse landschap. Druk verkeer is er amper, de fietsroute loopt hoofdzakelijk langs kleine wegjes. In Beningbrough Hall, na een kleine 50 km, hebben we een ‘hongerkloptje’, er is net op tijd een ‘farm caf√©’, waar we een boterham met¬† ‘locale’ hesp naar binnen werken. Na 75 km komen we aan in Ripon, ook hier een reusachtige kathedraal en ook hier hebben we weeral honger. We eten een ‘skone’ dat is een typisch Brits koekje waar genoeg brandstof inzit om de laatste 30 km mee door te komen. Net buiten Ripon fietsen we door Fountains Abbey, een werelderfgoed site, vanaf hier gaat het constant omhoog en omlaag, wat de landschappen nog mooier maakt, het wordt alsmaar pittoresker….We blijven klimmen langs Brimham rocks, om na 108 km in Pateley Bridge aan te komen. De Tour of Yorkshire passeerde hier onlangs, Greg Van Avermaet en co zullen hier ook gepuft hebben maar wellicht iets minder dan wij……

 

Hier en daar ook een ‘veldbaantje’……

DSC04721

 

De kathedraal van York.

DSC04727

 

 

DSC04734

 

Rivier Ouse, net buiten York.

DSC04738

 

DSC04724

 

Farm café in Beningbrough Hall.

DSC04743

 

DSC04747

 

Een gsm van lang geleden…..

DSC04757

 

 

…..doet dienst als gratis bibliotheek.

 

DSC04759

 

DSC04760

 

Koffiestop in Ripon.

DSC04762

 

 

Skone met koffie ziet er zo uit…

Schermafbeelding 2018-06-12 om 19.53.21

 

Fountains Abbey.

DSC04767

 

DSC04782

 

DSC04776

 

Pateley Bridge, de bestemming van vandaag.

DSC04784DSC04785


dag 1 Beverley – Pocklington (55 km – 500 hm)

Gisteren, zondagavond omstreeks 19 u vertrokken we met de ferry in Zeebrugge. The ‘Pride of York’ heet deze mastodont. Onze kamer nr 3032, gaf ons na het omdraaien van de sleutel meteen claustrofobische Titanic gevoelens. We kozen nochtans de grootste, of beter ‘de minst kleine’ kajuit. Meteen wel een kleine discussie over wie het bovenste stapelbed met de ladder zou betreden.¬† Over het avondeten kunnen we kort zijn, het was euh…..niet fameus. Slapen lukte goed maar Doris kon de Titanic niet uit haar hoofd zetten en had toch maar voor de zekerheid vers ondergoed binnen handbereik klaargelegd. Aja zei ze vanochtend, stel dat we hals op kop moeten op de vlucht slaan, dan sta ik daar in mijn bloot gat. Misschien nog een idee voor een nieuw woord de voor de dikke Van Dale, de ‘evacuatieonderbroek’.

Het ontbijt was net zoals het avondeten¬† om snel te vergeten. Om 8u30 reden we samen met tientallen auto’s, campers, moto’s en fietsen¬† de boot af. Vanaf hier is het 25 km naar Tickton, nabij Beverley. Daar laten we de auto achter bij het hotel waar we over 11 dagen onze fietstocht afsluiten. We droppen de twee stuks bagage bij de receptie en vertrekken voor onze eerste ritje. Alle overnachtingen werden geregeld door Trailbrakes, zij zorgen ook voor het transport van de bagage.

We fietsen door de Yorkshire Wolds, het eerste van verschillende nationale parken die we de komende dagen gaan doorkruisen. Eerst door het centrum van Beverley, gekend voor oa de ‘Minster’, een mooie kathedraal. We drinken er thee in een wandelstraat, het is bijna ‘te’ warm in de zon. Het merendeel van de route zijn mooie rustige landwegen die ons door het hart van de ‘Wolds’ ( heuvels)¬† loodsen. In het dorpje Market Weighton een kleine lunchstop, om na 55 km in Pocklington aan te komen. We zijn een beetje te vroeg bij de b&b blijkbaar want er is niemand thuis. Een paar koffie’s in het centrum later keren we terug en worden we hartelijk ontvangen door Sharon en Bob.

Wachten om de ferry op te rijden….

IMG_E9672

Theetime in Beverley.IMG_9685

The Beverley Minster.

Schermafbeelding 2018-06-11 om 18.11.03

Slapend dorpje North Newbald.

DSC04705

IMG_9687

Aankomst bij  b&b Meltonby Villas.DSC04713


Fietstrip Groot Brittanni√ę

Schermafbeelding 2018-06-11 om 18.39.47

Schermafbeelding 2018-06-11 om 18.33.45

 


Processie in Saintes


Verrassing in Lessen ! ( en nog goed tegen ‘den dorst’ ook )

E√©n van de oudste hospitalen van Europa. Al minstens 100 keer voorbij gefietst zonder te beseffen wat een gezellig plaatsje dit is…..

https://www.notredamealarose.be/

IMG_9599

 

 


Wat fietsers bijna dagelijks ondervinden wordt in dit artikel perfect verwoord.

hansvdw1.wordpress.com/2018/04/29/de-machteloze-fietser-in-de-morgen-van-zaterdag-28-april-2018/


Image

File op de ring rond het Pajottenland….

 


Filmpje van Dina Cogneau


Souk in Mutrah.

 

 

DSC04097

 

DSC04100

 

DSC04106

 


dag 26 vrijdag 24 nov Tokyo by bicycle 30 km

Onze laatste dag Japan vandaag. We gaan opnieuw Tokyo per fiets bezoeken maar deze keer met Neil, de gids van zijn eigen bedrijfje tokyobicyletours.com.
Nog twee Nederlanders, , een vader en zoon uit Rotterdam vervolledigen ons kleine groepje van vijf. Neil is uit Ohio (Usa) en woont sinds tien jaar in Japan. Dat was ooit niet zijn plan verteld hij, maar de liefde heeft er anders over beslist. Het is na Kyoto en Osaka het derde stadsbezoek m√©t gids, wat eigenlijk onontbeerlijk is in zo‚Äôn metropolen. Het feit dat Neil geen Japanner is, is een pluspunt, hij kan zich beter inleven in wat ons interesseert. Heel veel Japanners hebben geen auto, wat ook niet nodig is door het enorme aanbod van (stipt) openbaar vervoer. En als je al eens een auto nodig hebt, kan je er eentje huren voor 5 euro per dag. De huurprijzen zijn hier gigantisch hoog. Voor een studio van 20 ( twintig) vierkante meter, betaal je hier 1000 ‚ā¨ per maand. Bij ons kan je zo‚Äôn kleine ruimte nooit verhuren, dat is de grootte van een ruime berging‚Ķ.;)
We rijden oa langs een buurt waar veel ‚Äėrest and stay‚Äô hotelletjes zijn. Die zijn ingericht met mooie ruime kamers, grote tv etc. Ze zijn er niet voor de toeristen maar vooral voor de klein behuisden onder de Japanners. Ze wonen vaak met velen onder √©√©n dak, hebben weinig of geen privacy en vinden hier dan wat rust en intimiteit, voor weinig geld. Je kan er inchecken via een toetsenbord met een bepaalde code en wanneer je ‚Äėuitgerust‚Äô bent, anoniem betalen via een luikje wat opengaat en waar enkel twee handen uitkomen om je, uiteraard cash geld te ontvangen.
We zien ook de andere kant van dit, de rijke buurten, waar de Duitse wagens voor de deur staan. Het contrast is groot maar armoede zien we niet. Er is amper 5 % werkloosheid, dit is absoluut geen arm land, integendeel.
Bij een tempel/ park zijn we getuige van de zoveelste trouwpartij, geen doorsnee ‚Äėjawoord‚Äô deze keer. De kostprijs om deze locatie te kunnen gebruiken is 8000 ‚ā¨ (!), zonder fruitsap‚Ķ.;)
Veel hebben zo veel gezien, gehoord en geleerd, te veel om neer te pennen…..
Omstreeks 14 u is het voorbij, het was een kleine doch leuke impressie van centraal Tokyo. Opvallend hoe de ongeveer 12 miljoen mensen die hier samenwonen zo rustig met mekaar omgaan, geen enkele keer hoorden we iemand claxonneren of gesticuleren, ik ben zeker dat het woord verkeersagressie niet terug te vinden is in een Japans woordenboek…

Doris en de twee Nederlanders…..

DSC03607

Van de tempel naar de supercars, twee straten verder….

DSC03621

Laatste tempel .

DSC03648

DSC03692DSC03655

DSC03715DSC03706DSC03731

Dure trouwpartij.

DSC03839DSC03826DSC03804

Japanse ‘crepe’, heel lekker…..

DSC03886

DSC03853

De  nationale sport in Japan, baseball.

DSC03937DSC03927

Deze bomen hebben deze kleur twee weken per jaar, daardoor zijn we hier niet alleen…

DSC03949

Kerkhof in ‘t centrum, 150.000‚ā¨ per stukje.

DSC03963

Kunst…?

DSC03974DSC03983